Liefde ♡

De kracht van hechting, plek innemen en verbinding

In elk gezin ontstaat een systeem, een eerste kindje maakt je ouders, je bent nooit meer geen ouders daarna, ook dus niet als een baby sterft. Een 2e, 3e, 4e, 5e of 6e kindje in de rij van broers en zussen, deze unieke plek alleen voor dit kind. We geven dit unieke kind een eigen plek in dit systeem, in zijn/haar gezin van herkomst door hechting tot stand te brengen en rituelen. Dat doen we door o.a. herinneringen te maken samen met ouders, andere broertjes of zusjes, foto's, afdrukjes van voetjes/handjes, zo kan dit kindje, ondanks dat het niet leeft toch zijn/haar plekje innemen.

En waarom is dit zo belangrijk?
Onder andere omdat als iets verzwegen wordt en niet erkent wordt, wij als mens blijven focussen op wat er niet is, en daarmee blijven we achter in het verleden, in de pijn, en komen we niet mee in het heden, houden we ons hart dicht. De meeste mensen die zich hierdoor laten leiden hebben spijt, maar soms kan je niet anders. Door de pijn (uit verleden), door spijt en dan bijvoorbeeld zelfverwijt ben je niet aanwezig in het heden, in je eigen leven, niet in dat van de andere kinderen die voor of na je verloren kind kwamen/komen, en ook niet voor je partner en familie/vrienden. In een gesloten hart kan liefde niet stromen. Iedereen gunt zijn kinderen, familie en geliefden een open stromend hart, waar koestering en vreugde aanwezig is. En natuurlijk gun je jezelf dit ook. Hopelijk kun je voelen dat dit kindje niet alleen kwam om je "stuk" te maken, maar ook iets te brengen, al is het heel klein en mag het naast het gemis en verdriet bestaan. 

Keer op keer voel ik hoeveel betekenis eruit voortkomt als ouders zich durven te hechten aan hun overleden kindje. De eerste ‘nee, ik wil dit niet’, als de pijn te groot is, te intens, maar zodra daar de liefde en trots vrij mag stromen, alles aanwezig mag zijn omdat ze toch in het gezichtje kijken van hun kind, de wimpers ontdekken, het handje vasthouden en de voetjes bewonderen… Om dit te bewerkstelligen is ervaring nodig, het aanvoelen van ieder mens unieke behoefte aan welke soort hulp bij hen past en welke taal zij hierin spreken. Om hen op weg te helpen in een wereld die zo onbekend en beangstigend is. Meestal gaat het daarna vanzelf.

In dat gekwetste, in 1000 stukjes uiteengevallen hart, ontstaat er ruimte door de pijn en de liefde. Pijn kruipt waar we niet wisten dat het kon komen en creëert ruimte, alsof het letterlijk plekjes aanraakt waarvan je niet wist dat je ze in je had. Die ruimte kan zich daarna vullen met liefde, de liefde overstijgt dan de dood, en geeft dit voor altijd een plek in het hart waar we het kindje meedragen. Verbonden aan Liefde.
Dit is niet zoals we willen maar wel de enige manier waarop het mogelijk is. Het is niet dragelijk maar je moet, er is geen keuze, want we kunnen niet twisten met de dood. We kunnen wel samen zo veel mogelijk doen om het zachter te maken, dragelijker, een gouden randje te geven, herinneringen te creëren en zo veel mogelijk randvoorwaarden scheppen waarin er ruimte is voor liefde, trots, verbazing, overwinningsgevoelens, dankbaarheid, en ja zelfs grapjes. Want heeft hij die grote teen nou van zijn mama? Die teen die opa ook heeft? Is de nagelvorm van papa? En die oorlellen, dat mondje, herkennen we die ook?

Een gat in ons hart is wat ons bindt, voor altijd, maar dat is niet het enige. De (nieuwe) liefde die je ontdekt als mama en papa voor het eerst, of voor een 2e, 3e/4e/5e/6e kindje, elk kind vergroot je hart, ook de kinderen die niet blijven. Naast het gemis ontstaat een diepe diepe liefde, die met niets te vergelijken is, ook niet altijd met die van de levende kindjes. En het is de liefde die blijft, die verweven wordt in zo veel meer dan het gemis.

Ik wil het verlies zeker niet mooier maken, want dat kan niet, maar ik vraag me altijd af, als ik dit niet doe, wat blijft er dan over? Wat is het alternatief? Alleen verdriet en gemis? Ik geloof en ervaar in ieder geval dat mijn dochter voor veel en veel meer kwam dan dat. Ook al is dat is soms hard werken. Daarover meer in een andere blog. 
♡

*Heb jij naar aanleiding van een blog een vraag of raakt er iets, stuur je mij dan een berichtje?